ACI BİR KAYIP; "BERKİN"

BU NOKTAYA NASIL GELDİK ?

#Berkin Elvan

Berkin’i kaybettik. Yazılar ve sözler ailesinin acısını hafifletir mi bilemem ama sağduyu ve vicdan sahipleri, en samimi duyguları ile baş sağlığı diliyor. Ölüm acısını tatmış olanlar biliyor ki o aileye de sonsuza kadar ölümün kederi yapıştı. Allah ailesine sabır versin, sebep olanların da bu acıyı fark etmesini sağlasın demekten başka bir şey gelmiyor elimizden. Çok üzgünüm, anne olarak da, birey olarak da.

Türkiye, ekmek almaya giderken vurulan küçük bir çocuğun kaybı ile sarsıldı. Ebeveynler, bir çocuğun doğumunun ve varlığının ne kadar kutsal olduğunu bildikleri için herkesten daha çok üzüldü. (Sadece masum bir çocuğun ölümüne değil ülkenin içine düştüğü çıkmazın nelere denk geldiğini gördüğümüze de üzüldük.) Her ortamda ayrım yapmadan bizi korumak, güvenliğimizi sağlamak ile görevli polisler neden böylesine orantısız güç kullanıyor, hepsi mi vicdanını terk etti diyerek kahroluyoruz. Korkutmak veya engellemek için değil yok etmek için vuruyorlar, düşmanla savaşıyorlar sanki! Polisin sıktığı gaz ve ilaçlı suya, attığı dayaklara ve kullandığı silahlara bakınca "hangi savaştayız?" diye soruyorum. Düşman kim diye birbirlerine soruyorlar mıdır? Sanki ülkemizin bayrağı indirildi, başka milletlerin tankları caddelerde geziyor, esaret altındayız da nefsi müdafaa yapılıyor. Hiç kimse sokaklara sosyal etkinlik olsun diye dökülmez, macera olsun diye sakatlanmayı, ölümü göze almaz. Yıllarca geriye gittiğimizi kimse göremiyor sanırım.